Καταγγελία της Attack Χανίων: Όποιος απολύει έγκυο ή νέα μητέρα, θα μας βρει μπροστά του!

Ήταν έγκυος και την απέλυσαν, προσέφυγε στην αστική δικαιοσύνη και οι δικαστές υπερασπίστηκαν
την εργοδοσία! Δεν είναι κάποιο σενάριο, αλλά η σκληρή πραγματικότητα με την οποία ήρθε
αντιμέτωπη το τελευταίο διάστημα εργαζόμενη σε οίκο ευγηρίας στα Χανιά. Η εργοδοσία προέβη
πριν μήνες σε αυτή την απόλυση, ισχυριζόμενη ότι δεν μπορεί η γυναίκα να ανταπεξέλθει
στα καθήκοντά της λόγω εγκυμοσύνης, με την ίδια να προσπαθεί να βρει το δίκιο της, αλλά με το
δικαστήριο να τάσσεται τελικά εναντίον της! Γιατί για τους φραγκάτους και το σύστημά τους, αν
είσαι έγκυος ή μητέρα, δεν τους φέρνεις όσο χρήμα θέλουν...
Καταγγέλουμε απερίφραστα την εργοδοσία που αποφάσισε την απόλυση της εργαζομένης,
καθώς και τη δικαστική απόφαση που τάσσεται ενάντια στο δικαίωμά της στην εργασία!
Το περιστατικό αυτό είναι ένα από τα χιλιάδες φαινόμενα εργοδοτικής αυθαιρεσίας, με τις γυναίκες
εργαζόμενες να βρίσκονται συχνά στο στόχαστρο. Πρόσφατη είναι και άλλη απόλυση εγκύου,
από την εταιρία VresNet, με τον εργοδότη να μηνύει μέλη του σωματείου της που την
υπερασπίστηκαν, αλλά και καθηγητές, μέλη του ΔΣ της Α'ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, επειδή υπέγραψαν
ψήφισμα αλληλεγγύης!
Η βίαιη προσαρμογή των εργαζομένων στο καθεστώς της τρομοκρατίας, της ατομικότητας, της
εξουθενωτικής πολύωρης δουλειάς με ελάχιστες αμοιβές, των ομαδικών απολύσεων, της
επισφάλειας, μαζί με την ποινικοποίηση του συνδικαλισμού και της εργατικής αλληλεγγύης,
βρίσκεται σε πρώτο πλάνο για την ΕΕ και τις κυβερνήσεις της. Δεν είναι τυχαία, πέρα των άλλων
μέτρων, η πρόσφατη απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου που νομιμοποιεί ακόμη και τις
απολύσεις εγκύων! Θέλουν αναλώσιμο εργατικό δυναμικό, πλήρως αποδοτικό και υπάκουο που
θα τους αποφέρει το μέγιστο δυνατό κέρδος.
Γελιούνται αν νομίζουν πως θα τους αφήνουμε να μας τρομοκρατούν και να μας εκβιάζουν!
Κάθε νέος και νέα που δίνει τη μάχη να βρει μια δουλειά για να επιβιώσει, έχει τη δυνατότητα
και πρέπει να αντιδράσει και να παλέψει ενάντια σε κάθε μορφή εργοδοτικής αυθαιρεσίας,
μέσα από το σωματείο του ή τις εργατικές συλλογικότητες που παλεύουν για τα συμφέροντα
των εργαζομένων, ενάντια στα συμφέροντα της εργοδοσίας και τους νόμους της αγοράς. Πόσο
μάλλον οι γυναίκες, μητέρες και μη, που υφίστανται επιπλέον καταπίεση λόγω φύλου και στους
χώρους δουλειάς, χρειάζεται να μπουν θαρρετά στον αγώνα. Ενάντια στην επίθεση στους
εργαζομένους, θα δώσουμε τη μάχη για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, πλήρη δικαιώματα,
ασφαλείς συνθήκες εργασίας, υπογραφή συλλογικών συμβάσεων με βάση τις ανάγκες μας!

Να ανακληθεί άμεσα η απόλυση!
Κανείς εργαζόμενος-άνεργος μόνος του!
Οργανωνόμαστε, παλεύουμε, νικάμε!

ΑΡΝΙΕΜΑΙ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ Ο,ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ *μια καταγγελία για τη μαθητεία και την πρακτική

Μάλλον θα διαβάζεις αυτό το κείμενο μετρώντας αντίστροφα τα λεπτά μέχρι να μπεις στο επόμενο
μάθημα ή λίγο πριν ξεκινήσεις για τη δουλειά, εκείνη την διαδικασία που προσπαθούν να σε πείσουν ότι
επειδή ονομάζεται μαθητεία ή πρακτική άσκηση, δεν είναι κανονική εργασία. Και πως, αφού δεν είναι
κανονική εργασία,ο μισθός μπορεί να είναι ελάχιστος ή να απουσιάζει παντελώς, ενώ εσύ υποχρεώνεσαι
να καλύψεις την ασφάλισή σου από την τσέπη σου! Κι όλα αυτά, αφού έχεις ήδη πληρώσει τα δίδακτρα
για τη σχολή μέχρι τελευταίο ευρώ, μιας και διαφορετικά δεν επιτρέπεται να δώσεις εξετάσεις.
Σ’ αυτήν την κακοπληρωμένη/απλήρωτη εργασία, ο πρακτικάριος πιέζεται, επιπλέον, να κάνει
πολλαπλές παραχωρήσεις. Κάλυψη πόστων που δεν σχετίζονται με την εργασία του, εργασία το
Σαββατοκύριακο που τυπικά απαγορεύεται, μέχρι κάθε λογής θελήματα και χαμαλίκια για τον εργοδότη.
Παραχωρήσεις που γίνονται με στόχο να έχει μια καλή αξιολόγηση που θα του ανοίξει ίσως κάποια
πόρτα σε έναν επόμενο εργοδότη, χωρίς να προσμετράται ωστόσο αυτό το διάστημα ως προϋπηρεσία.
Κι όταν, μετά από όλα αυτά, έρχεται η ώρα να πάρεις το πτυχίο σου, μαθαίνεις πως αυτό δεν σου
κατοχυρώνει κανένα επαγγελματικό δικαίωμα! Θα πρέπει να δώσεις και εξετάσεις για να λάβεις την
απαιτούμενη πιστοποίηση του πτυχίου, διαδικασία που μπορεί να καθυστερήσει ακόμη και χρόνια,
ανάλογα με την ειδικότητα. Μπαίνεις, λοιπόν, από νωρίς σε ένα διαρκές κυνήγι πληρωμένων
πιστοποιητικών, που στην πραγματικότητα δεν εγγυάται τίποτα παραπάνω από την προσθήκη φίλτρων
για να μας ξεσκαρτάρουν και να μας θέτουν συνεχώς τον εκβιασμό πως αν δεν υποταχθούμε άνευ όρων,
αρνούμενοι όλα τα δικαιώματα μας, θα πάρουν τον επόμενο.
Η αλήθεια είναι πως ό,τι χαρτί και να έχουμε στα χέρια μας ο δρόμος που περιγράφεται από τα
μνημόνια, την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και την ΕΕ, συνοψίζεται στην τεράστια ανεργία, σε μισθούς πείνας και
τις ολοένα χειρότερες συνθήκες εργασίας για τους νέους εργαζόμενους. Η μαθητεία και η πρακτική είναι
από τους πιο στυγνούς εκβιασμούς συμμόρφωσης σε αυτό το κάδρο. Νέοι εργαζόμενοι, χωρίς την
ταυτότητα του φοιτητή/σπουδαστή, αλλά ούτε και του εργαζόμενου, εξαναγκάζονται σε ένα όργιο
εκμετάλλευσης, εργοδοτικής αυθαιρεσίας και τρομοκρατίας. Μια κατάσταση που προδιαγράφει τη
ζοφερή εργασιακή πραγματικότητα που περνούν μια σειρά νομοθετημάτων (βλ. Νέο εργασιακό
νομοσχέδιο, αντισυνδικαλιστικός νόμος, κατάργηση κυριακάτικης αργίας κοκ). Πάνω στην ανάγκη μας
να εργαστούμε χτίζουν την «ανάπτυξη» τους, την «προσέλκυση κεφαλαίων» και την κερδοφορία τους.
Η ανάπτυξη τους είναι η καταστροφή της ζωής μας. Στρέφουμε τη ματιά μας στους εργαζόμενους που
στους χώρους εργασίας σηκώσανε κεφάλι, που στην τρομοκρατία του εργοδότη για απόλυση
απαντήσανε με απεργίες, που μπροστά στις προσωπικές απειλές από τον εργοδότη σταθήκαν
αλληλέγγυοι στο συνάδελφο, στους εργατικούς αγώνες που κατέκτησαν πως δεν θα δουλεύουμε σα
σκλάβοι, που κατέκτησαν το μπόι των ονείρων μας. Σ` αυτούς βλέπουμε το δρόμο που πρέπει να
διαβούμε.

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΜΑΣ

Ψήφισμα για τη VresΝet από την Α' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

Καταγγελία για το όργιο αυταρχισμού από την εργοδοσία της εταιρείας VresNET

Καταδικάζουμε τον εργοδότη της εταιρείας VresNET (εταιρεία τηλεφωνικού καταλόγου στην Καλλιθέα, Αθήνα) Ηρακλή Μπάμζα, ο οποίος απέλυσε έγκυο εργαζόμενη στον έβδομο μήνα εγκυμοσύνης και στην συνέχεια απέλυσε τρεις ακόμα εργαζόμενους από την εταιρεία που τόλμησαν να μιλήσουν για το αυτονόητο, υπερασπιζόμενοι τη συνάδελφό τους.

Στη συνέχεια, και σε ένα όργιο αυταρχισμού, ο εργοδότης πρόσφατα προχώρησε και σε μηνύσεις. Μια σε συνάδελφο μέλος του ΔΣ του ΣΕΤΗΠ και μια στην συνάδελφο που κατέθεσε υπέρ της εργαζόμενης εγκύου στην επιθεώρηση εργασίας! Οι δύο εργαζόμενοι που μηνύονται για την αυτονόητη συμπαράστασή τους στην απολυμένη, είναι μέλη της πρωτοβουλίας RADICAL IT και συμμετέχουν στο κλασικό συνδικάτο ΣΕΤΗΠ. Ταυτόχρονα μήνυσε και την απολυμένη εργαζόμενη επειδή αντιστάθηκε στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο ίδιος άνθρωπος μήνυσε και ολόκληρο το ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, επειδή τόλμησε να εκφράσει και αυτό την αλληλεγγύη του στην εργαζόμενη! Αυτό το γεγονός είχε ως αποτέλεσμα την κράτηση στο Α.Τ. Τούμπας της προέδρου της Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και του αντιπροέδρου για ώρες. Είναι απαράδεκτο κάθε φορά που ένας αυταρχικός εργοδότης μηνύει για “συκοφαντική δυσφήμιση” όσους διαμαρτύρονται και καταγγέλουν τις αυθαιρεσίες του, να τη βγάζουν συνδικαλιστές στα κρατητήρια!

Η αδιαλλαξία της εργοδοσίας πάει πακέτο με την επίθεση στη μητρότητα, όπως με την πρόσφατη απόφαση του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου (σύμφωνα με το οποίο σε περίπτωση ομαδικών απολύσεων μπορούν να συμπεριληφθούν και γυναίκες σε εγκυμοσύνη), αλλά και με την τρομοκράτηση των εργαζόμενων, πρακτικές που δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες από το εργατικό κίνημα.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην απολυμένη εργαζόμενη και στους εργαζόμενους που μηνύθηκαν. Δηλώνουμε την στήριξη μας σε κάθε εργαζόμενο που διεκδικεί τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας του, που παλεύει ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία, που υπερασπίζεται τα εργατικά δικαιώματα.

Να μην αφήσουμε αναπάντητο να πράττει κάποιος το αυτονόητο και να μηνύεται για την αλληλεγγύη του! Καλούμε όσο το δυνατόν περισσότερα σωματεία, εργατικές συλλογικότητες, συλλόγους να καταδικάσουν τις αντεργατικές πρακτικές του ιδιοκτήτη της VresNET. Καμία απειλή, καμία απόλυση, καμιά αυθαιρεσία να μην μείνει αναπάντητη.

• Απαιτούμε την άμεση απόσυρση των μηνύσεων! Κάτω τα χέρια από όποιον σηκώνει κεφάλι!
• Απαιτούμε την πλήρη δικαίωση της απολυμένης εργαζόμενης! Σεβασμό στη μητρότητα και τα δικαιώματα των γυναικών.

Το πρόγραμμα του διημέρου ενάντια στην ανεργία και την επισφάλεια

Δεν χαρίζουμε τη ζωή μας, 14/12 βγαίνουμε στο δρόμο! Όλοι/ες στις 10:30 στην Καμάρα!

H κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσπαθεί να μας πείσει για το δικό της success story, δηλώνοντας ότι «είναι επιτυχία που οι άνθρωποι δεν τρώνε από τα σκουπίδια» και ότι από τον καινούριο χρόνο «βγαίνουμε από τα μνημόνια». H 3η αξιολόγηση και τα μέτρα που αυτή φέρνει φαίνονται να περνάνε στα ψιλά... Μέτρα που θα εντείνουν ακόμα περισσότερο την επίθεση απέναντι σε εμάς που ήδη έχουμε πληρώσει και με το παραπάνω τα σπασμένα για την κρίση τους. 

Τα ψέματα για τους πλειστηριασμούς που “θα χτυπούσαν μόνο τις περιουσίες των πλουσίων” διαλύθηκαν γρήγορα σαν πύργος από τραπουλόχαρτα! Μόνο κάτω από την πίεση του κόσμου, που έδινε τη μάχη για μήνες στα ειρηνοδικεία όλης της χώρας για να διασώσει το σπίτι του, μπήκε φραγμός στην επιχειρούμενη αρπαγή λαϊκής περιουσίας και κατοικίας. Τώρα θέλουν να συνεχίσουν την επίθεση με την προσπάθεια για διενέργεια ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.

Κάθε αλλαγή στις μορφές απασχόλησης είναι προς το χειρότερο για μας. Προωθούνται συμβάσεις μηδενικών ωρών, mini-jobs και άλλες νέες μορφές εργασίας που καταργούν κάθε έννοια μόνιμης και σταθερής δουλειάς με δικαιώματα. Διαλύουν τα εναπομείναντα εργασιακά δικαιώματα, γιατί θέλουν να μας κάνουν να δουλεύουμε με ακόμα πιο ευέλικτες και επισφαλείς συνθήκες, με χαμηλότερους μισθούς, μέσα σε μια γκρίζα ζώνη ανακυκλούμενης μισο-ανεργιας και μισο-εργασίας. 

Κομβικό ρόλο σε αυτό έρχονται να παίξουν τα προγράμματα ΟΑΕΔ- ΕΣΠΑ που από την μία θέτουν εξαιρετικά αυστηρά κριτήρια στους ανέργους προκειμένου να μπορούν να παίρνουν έστω και αυτό το ελάχιστο επίδομα ανεργίας και απ’ την άλλη περιορίζουν ακόμα περισσότερο τον αριθμό των δικαιούχων με διάφορα «κόλπα». Παράλληλα επιδοτούν τους εργοδότες να δημιουργούν κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας χωρίς κανένα δικαίωμα. Με μορφές απασχόλησης όπως τα κοινωφελή προγράμματα προσπαθούν να καλύψουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες με το ελάχιστο δυνατό κόστος, κάτι που οδηγεί μέχρι και σε θανάτους (2 νεκροί στον Δήμο Ζωγράφου μέσα σε πέντε μήνες!)

Στις προσπάθειες των εργαζομένων για οργάνωση και διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους, η κυβέρνηση με βάση τις επιταγές Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ και προκειμένου να κλείσει η 3η αξιολόγηση έφερε μέσα στην νύχτα νομοσχέδιο που στην πραγματικότητα απαγορεύει τις απεργίες, απαιτώντας την συμμετοχή του 50%+1 των οικονομικά τακτοποιημένων μελών, το οποίο απέσυρε –προσωρινά- μετά την άμεση κινητοποίηση πρωτοβάθμιων σωματείων. Πρόκειται εν ολίγοις για ένα μέτρο που στην πραγματικότητα καταργεί το δικαίωμά μας να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας! Με αυτόν τον τρόπο χτυπάνε τα μαζικά πρωτοβάθμια σωματεία και τον μαχητικό συνδικαλισμό, την ώρα μάλιστα που οι γραφειοκρατικές ηγεσίες των ΓΣΣΕ και ΑΔΕΔΥ δεν λένε τίποτα επί του θέματος- εξάλλου νωπή ήταν η μνήμη από το ΝΑΙ του δημοψηφίσματος και τη στάση τους σε άλλες αντεργατικές αναδιαρθρώσεις το προηγούμενο διάστημα. 

Η εμπέδωση μιας λογικής ήττας και ότι δεν υπάρχει εναλλακτική δεν μας βοηθά να βελτιώσουμε την κατάσταση, αντίθετα μια αγωνιστική λογική που θα σπάει την αδράνεια μπορεί και πρέπει να είναι η λύση. Η απεργία την Πέμπτη 14/12 πρέπει να μετατραπεί από κάτι εθιμοτυπικό σε στιγμιότυπο αυτής της αντεπίθεσης. Να συντονιστούμε με όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια που θα βρίσκονται στο δρόμο εκείνη την ημέρα, κόντρα σε λογικές ξεπουλημένου και γραφειοκρατικού συνδικαλισμού. Να δείξουμε το μπόι μας απέναντι στην ασυδοσία της εργοδοσίας και τις αντιλαϊκές- αντεργατικές πολιτικές. Γιατί μας αξίζει, και θα παλέψουμε για ζωή και δουλειά με αξιοπρέπεια, σύμφωνα με τις ανάγκες μας.

-ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

-ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΑΝΑΚΥΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

-ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΕΜΠΤΗ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΗ στις 10:30 πμ στην ΚΑΜΑΡΑ

Νέες καταγγελίες από πρώην εργαζόμενους στα καταστήματα Public και Μultirama

Καταγγελία από πρώην εργαζόμενους των καταστημάτων Public και Multirama σε σχέση με τις εργασιακές συνθήκες  έλαβε η σελίδα ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, την οποία και αναδημοσιεύουμε αυτούσια:

"είμαστε μια ομάδα από πρώην εργαζόμενους στον όμιλο... #Multirama/#Public και θέλουμε να σας ενημερώσουμε για τις εργασιακές συνθήκες που αντιμετωπίσαμε εκεί, και τον αγώνα μας να δικαιωθούμε.

Η εταιρία προκειμένου να αποφύγει την πρόσληψη επιπλέον προσωπικού η για να τιμωρήσει την μη επίτευξη στόχων, έκανε κανόνα την 12ωρη εργασία, με αποδοχές 8ώρου...

Ανάλογα το κατάστημα πάντα, εργαζόμασταν πολλές φορές και απροειδοποίητα 12ωρα (μας πληροφορούσαν το βράδυ της προηγούμενης ότι ¨αύριο όλοι 12ωρο¨) Εντολή από τον περιφερειακό αυτό μπορούσε να συμβεί για μια συνεχόμενη εβδομάδα μέχρι και για πολλούς συνεχόμενους μήνες.

Φυσικά ακριβώς επειδή υπήρχαν κενά που δεν μπορούσαν να συμπληρωθούν με επιπλέον υπαλλήλους (π.χ. στο service δεν γίνεται να μην υπάρχει υπάλληλος σε όλη την διάρκεια λειτουργίας ενός καταστήματος) αναγκαζόμασταν σχεδόν πάντα να εργαζόμαστε και στα ρεπό μας για να καλύπτουμε βάρδιες, ή και Κυριακές για τις εσωτερικές εργασίες της εταιρίας (οργάνωση αποθήκης, απογραφή, κτλ.) όλα αυτά δωρεάν πάντα, γιατί όπως μας ενημέρωναν στα εταιρικά meeting το κατάστημα δεν πάει καθόλου καλά δεν πιάνει στόχους, και αν δεν θέλουμε να βρεθούμε όλοι μαζί στον δρόμο πρέπει ¨να βάλουμε πλάτη για να το στηρίξουμε¨.

Μια συνηθισμένη εβδομάδα για εμάς, ήταν περίπου 78ώρες εργασίας, καθώς πέρα από τυπικό 12ωρο που το κατάστημα ήταν ανοιχτό, έπρεπε να είμαστε εκεί τουλάχιστον μισή ώρα πριν για να το ετοιμάσουμε, και συνήθως μισή με μία ώρα μετά το κλείσιμο μέχρι να φύγουν και οι τελευταίοι πελάτες, να κλείσουν τα ταμεία κτλ.

Κάθε μήνα η εταιρία έθετε ορισμένους ¨στόχους¨ που οι πωλητές ή οι τεχνικοί θα έπρεπε να πιάσουν και οι οποίοι ήταν είτε πωλήσεις σε κάποιο συγκεκριμένο προϊόν, είτε έσοδα από service, είτε πώληση υπηρεσιών όπως π.χ. 3ετής ή 5ετής επέκταση εγγύησης σε κάποια συσκευή, αναγκάζονταν λοιπόν έτσι οι πωλητές να προωθήσουν επιθετικά το προϊόν που ήθελε η εταιρία, και όχι αυτό που σύμφερε ή ταίριαζε στον πελάτη. Όσοι δεν έπιαναν τους στόχους δέχονταν μεγάλη ψυχολογική πίεση και κράξιμο στα εταιρικά meeting, και η ¨τιμωρία¨ τους με συνεχόμενα 12ωρα (ακόμα και αν αυτά δεν χρειάζονταν) θεωρούνταν βέβαιη!

Η συνεχόμενη 12ωρη εργασία χωρίς το επιπλέον προσωπικό οδηγούσε συχνά σε λάθη και καθυστερήσεις σε βάρος των πελατών, τα καθήκοντά μας λοιπόν επεκτείνονταν και σε διάφορα blog ή σελίδες που περιστασιακά δημοσίευαν παράπονα πελατών, καθώς όταν γίνονταν αντιληπτό κάτι τέτοιο σήμαινε συναγερμός, και με εντολή ¨από πάνω¨ μπαίναμε και γράφαμε σαν ¨πελάτες¨ ότι εμείς κάθε φορά είμαστε απόλυτα ευχαριστημένοι, και μάλλον ο καταγγέλλων έχει κάποιο συμφέρον να ¨χτυπήσει την εταιρία με λάσπη¨

Παρόλο που κανείς εργαζόμενος υπό τον φόβο της απόλυσης και του στιγματισμού που θα δεχόταν στην αγορά εργασίας ειδικά σε επαρχιακή πόλη δεν κατέφυγε ποτέ στην επιθεώρηση εργασίας, ήρθε η επιθεώρηση σε εμάς από τύχη , αφού μία υπάλληλος της επιθεώρησης που ήταν συχνή πελάτης και χρειάστηκε και εξυπηρέτηση από το service, έβλεπε συνεχώς το ίδιο άτομο στον πάγκο ανεξάρτητα από την ώρα που ερχόταν, οπότε αναρωτήθηκε για το ωράριο που δουλεύουμε εκεί, ο τεχνικός της είπε την αλήθεια, και την επόμενη μέρα ήρθαν για επίσημο έλεγχο.

Υπό το κλίμα των απειλών από την διοίκηση της εταιρίας, όλοι οι εργαζόμενοι απάντησαν ότι εργάζονται 8ωρο, εκτός του συγκεκριμένου τεχνικού που απάντησε ότι όντως δουλεύει 12ωρο.

Μετά από αυτό το περιστατικό η επιθεώρηση εργασίας ξανά έκανε ελέγχους και πάντα έβρισκε άτομα να δουλεύουν εκτός του ωραρίου που ήταν δηλωμένοι η είχαν ρεπό.

Και πάλι στην εταιρία δεν άλλαξε τίποτα. Δεν μειώθηκαν στο ελάχιστο τα 12ωρα, αντιθέτως αυξήθηκαν οι απειλές και το κλίμα εκφοβισμού.

Ο εν ‘λόγω τεχνικός μετά από λίγες μέρες αποφάσισε να ανακοινώσει στην εταιρία ότι πλέον θα εργάζεται μόνο για το 8ωρο που πληρώνεται, και εντός 2 ημερών απολύθηκε με το πρόσχημα ότι ¨υπήρξε παράπονο πελάτη για το service¨

Όλοι οι απολυμένοι οργανωθήκαμε και απαιτήσαμε τα δεδουλευμένα μας απλήρωτα 12ωρα που κάναμε τόσα χρόνια.

Ήταν όλοι εναντίων μας, ακόμα και η ίδια τοπική επιθεώρηση εργασίας που έκανε τον έλεγχο στο συγκεκριμένο κατάστημα, καθώς αρνούνταν να μας δώσει το παραμικρό έγγραφο ή βεβαίωση ότι πράγματι βρήκαν παράνομα 12ωρα και εργασία σε ρεπό στο συγκεκριμένο κατάστημα ώστε να προστεθεί στην δικογραφία! Χρειάστηκε τελικά έγγραφη παραγγελία από τον εισαγγελέα για να μας δώσουν τα έγγραφα για τους ελέγχους που είχαν γίνει.

Μετά από πολλά εμπόδια και καθυστερήσεις από εκεί που δεν το περιμέναμε, η αγωγή μας κατατέθηκε αρχές του 2014.

Όσο να και προσπαθήσαμε να κάνουμε γνωστή την ιστορία μας, κανένα ΜΜΕ δεν ήταν πρόθυμο για δημοσιοποίηση, όταν γράφαμε σε social media ή ενημερωτικές σελίδες, μας κατηγορούσαν ότι δουλεύαμε σε ανταγωνιστές ή είμαστε τρόλ (σύμφωνα με την προηγούμενη εμπειρία μας, ένα ποσοστό από αυτούς ήταν σίγουρα εργαζόμενοι του ομίλου…)

Ο όμιλος προσπάθησε να το καθυστερήσει όσο μπορεί με αναβολές και δικαιολογίες, και εντέλει μετά από σχεδόν 4 χρόνια στο πρωτοδικείο Αθηνών και με αριθμό απόφασης 1761/2017 δικαιωθήκαμε.

Ο όμιλος όμως μας καθυστερεί και δεν θέλει να πληρώσει, προτείνοντάς μας εξευτελιστικό συμβιβασμό και απειλώντας με προσφυγή στο εφετείο αν δεν το δεχτούμε.

Να προσθέσουμε εδώ, ότι εκτός από την δική μας αγωγή υπάρχει και προηγούμενη από υπαλλήλους του καταστήματος της Πάτρας όπου και εκεί κέρδισαν τα δεδουλευμένα τους τα οποία και εκεί τα πήραν με τα χίλια ζόρια.

Ελπίζουμε σε δημοσιοποίηση και ενημέρωση για την αλυσίδα καταστημάτων που συμπεριφέρεται στους εργαζόμενους σαν κωπηλάτες σε γαλέρα, που καθιέρωσε τα μαύρα αδήλωτα και απλήρωτα 12ωρα, εισήγαγε τον θεσμό της Black Friday και εργασίας τις Κυριακές στην Ελλάδα, και πολλά άλλα κατορθώματα που θα επιλέξουμε να μην αναφέρουμε αναλυτικά. Θα αναφέρουμε μόνο την ειρωνεία της βράβευσή τους στην HR Excellence awards 2014 στην κατηγορία ¨Συστήματα Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού¨! "

“ΜΑΥΡΕΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ” ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΣΚΛΑΒΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΗΝΩΜΕΝΟΥΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ

Είναι η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που μεγάλες εμπορικές αλυσίδες ανακοίνωσαν ότι στις 24 Νοεμβρίου επαναλαμβάνεται η “πετυχημένη” black Friday. Με το παράδειγμα της μελανής πρωτοπορίας των καταστημάτων public που πέρυσι έκαναν την αρχή και πλάι στα αμερικανικά πρότυπα των “μαύρων Παρασκευών” των μεγάλων προσφορών, ολοένα και περισσότερες αλυσίδες καταστημάτων προχωρούν σ’ ένα όργιο εργοδοτικής ασυδοσίας για την καθιέρωση τέτοιων ημερών που πατούν για άλλη μια φορά στις πλάτες των εργαζόμενων για την αποθησαύριση των κερδών τους.

Στην προσπάθειά τους αυτή εφευρίσκουν “μαύρες Παρασκευές” και “λευκές νύχτες” που με τη σειρά τους δίνουν έρεισμα στην υιοθέτηση μιας ανθρωποφαγικής καταναλωτικής κουλτούρας, με καταναλωτές οι οποίοι μπροστά στην εξασφάλιση της “μεγάλης προσφοράς” δε θα διστάζουν να ποδοπατούν καταναλωτές κι εργαζόμενους ή να ξενυχτούν έξω από καταστήματα περιμένοντας το άνοιγμά τους. Βέβαια, μέσα σ’ αυτό το καταναλωτικό ντελίριο κυρίως πληττόμενοι είναι οι εργαζόμενοι που καλούνται να δουλέψουν 10 και 12 ώρες υπερωριακά, να εξυπηρετήσουν εκατοντάδες καταναλωτές, ν’ αντιμετωπίσουν κανιβαλικές καταναλωτικές συμπεριφορές.

Όλα αυτά έρχονται να προστεθούν σε μια συγκυρία για τους εργαζόμενους, και τον κόσμο της κυκλικής εναλλαγής ανεργίας-επισφάλειας, όπου η εργοδοτική αυθαιρεσία χτυπάει κόκκινο με τη μη καταβολή δεδουλευμένων, τις απλήρωτες υπερωρίες, τη μαύρη εργασία, τα ωράρια λάστιχο, τις καταχρηστικές απολύσεις ως απάντηση στην παραμικρή διεκδίκηση, ν’ αποτελούν καθημερινές πρακτικές των αφεντικών. Μέσα στην απόλυτη απορρύθμιση των συνθηκών εργασίας που επιχειρείται από την Κυβέρνηση και την πολιτική των μνημονίων με την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, τη θεσμοθέτηση των συμβάσεων της μιας μέρας, των λευκών συμβάσεων μηδενικών ωρών, των συμβάσεων on call, με την εκτόξευση της ανεργίας στο 25%, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και τους μισθούς φιλοδωρήματα των 250 και 400 ευρώ, καλούμαστε να “μαυρίσουμε” τις “μαύρες Παρασκευές” και τις “λευκές νύχτες” τους καθώς και όλες τις καταναλωτικές φιέστες που μας ετοιμάζουν και μας θέλουν να δουλεύουμε σαν σύγχρονοι σκλάβοι.

Κι αν καλλιεργείται ως επιχείρημα ότι ”με μισθούς πείνας προσπαθείς να σώσεις και το τελευταίο σου ευρώ”, ας αναλογιστούμε ότι η ίδια πολιτική της φτωχοποίησης και των μισθών πείνας που βιώνουμε ως εργαζόμενοι μας καλεί να συμπεριφερόμαστε ως αποκτηνωμένοι καταναλωτές που συνηγορούν στην ένταση της εκμετάλλευσης των εν δυνάμει συναδέλφων μας, δηλαδή του ίδιου μας του εαυτού. Ας αναλογιστούμε ότι ο εργαζόμενος που θα δουλέψει στην black Friday θα κληθεί για τον ίδιο μισθό να εξυπηρετήσει χιλιάδες πελάτες, δουλεύοντας σε εξουθενωτικούς και υπερεντατικοποιημένους ρυθμούς εξασφαλίζοντας τεράστια κέρδη για τον εργοδότη του, ο οποίος θα ξεζουμίσει μέχρι και το τελευταίο λεπτό της εργασίας του. Για όλους εμάς που είμαστε κατά βάση εργαζόμενοι και δευτερευόντως καταναλωτές, η black Friday είναι πρώτα και κύρια η συνέχιση κι επέκταση μιας νέας εργασιακής πραγματικότητας που στο βωμό του κέρδους του κεφαλαίου και των μεγάλων εταιριών θυσιάζει εργασιακά δικαιώματα ή ακόμη και τους ίδιους τους εργαζόμενους.

Η ΕΕ κι οι μνημονιακές κυβερνήσεις μας που μεταχειρίζονται τα επιχειρήματα της “ελευθερίας της κατανάλωσης” αντιπροσωπεύουν τα κέρδη των επιχειρησιακών κέντρων κι όχι των εργαζόμενων. Πρωτοπόρα στην κατεύθυνση αυτή είναι τα μεγάλα εμπορικά καταστήματα κι αλυσίδες (π.χ. public) που στηριζόμενα στην εργοδοτική τρομοκρατία, τους μνημονιακούς νόμους αλλά και το νέο προωθούμενο εργασιακό νομοσχέδιο, επιβάλλουν στους εργαζόμενους των 400 ευρώ αντεργατικά μέτρα σαν κι αυτά της black Friday, ασκώντας παράλληλα πιέσεις για την εμπέδωσή τους και στις μικρότερες επιχειρήσεις.

Ως εργαζόμενοι δηλώνουμε με κάθε τρόπο πως θα διεκδικήσουμε μαζί με τους συναδέλφους μέχρι τέλους να μην εφαρμοστούν όλες αυτές οι ευρωπαϊκές μεταρρυθμίσεις κι οι “εμπορευματικές καινοτομίες” που επιχειρούν να βάλουν από την πίσω πόρτα το ξεχείλωμα του ωραρίου σε μια black Friday που σύντομα θα μας ζητείται να δουλεύουμε απ’ το πρωί ως το βράδυ. Ως δίκτυο ανέργων κι επισφαλώς εργαζομένων θα είμαστε εκεί για να δηλώσουμε πως κανένας εργαζόμενος δεν είναι μόνος μπροστά στην εργοδοτική αυθαιρεσία και πως δε θα γίνουμε οι αυριανοί καταναλωτές κανίβαλοι.